2017/03/21

TO CO NAS NISZCZY

Czasami przychodzą takie dni, kiedy czujemy wypełniającą nas pustkę. Jakby coś nam zabrano, ale nie wiemy co. Jakby jakaś cząstka nas uległa zniszczeniu. Najdrobniejsze czynności sprawiają nam dużo trudu. Problemem jest wstanie z łóżka, czy umycie zębów. Z dnia na dzień zamykamy się coraz bardziej w sobie tworząc swój świat, do którego nikogo nie wpuszczamy. Swój własny świat, w którym żyjemy i w którym nam dobrze.


Rzeczy, które do tej pory sprawiały radość stają się obojętne. Nie widzimy powodu dla którego byśmy mieli istnieć. Żadnego celu, marzeń, pomysłu. Wszystko staje się szare i nijakie. Zaczynamy mieć gdzieś oceny, obowiązki, pasje, z czasem innych ludzi. Twierdzimy, że nie są nam potrzebni. Wstajemy by przeżyć. Nie czekamy na kolejny dzień, bo wiemy, że przyniesie jeszcze więcej bólu. Najgorsze jest to, że sami nie wiemy w czym tkwi rzecz. Chcemy wydostać się z tego stanu, ale nie potrafimy, bo nie znamy przyczyny. Zadajemy więc sobie pytanie, czy kiedykolwiek będę szczęśliwa tak jak dawniej? Tłumaczymy się stresem, przemęczeniem, lenistwem czy zmianą pory roku.
Jednak nie zawsze musi być to coś z wymienionych powodów. Czasami może nie być żadnego. Staramy się jednak kompletnie nie poddawać i iść do szkoły. Między ludzmi udajemy szczęśliwych, bo tak jest łatwiej. Wolimy pokazać siebie w jak najlepszym świetle, nie mówić o swoich problemach, nie sprawiać nikomu przykrości. Nie chcemy słyszeć tego fałszywego "wszystko będzie dobrze". Jednak zamykając się w sobie zakopujemy się w tym dole coraz głębiej. Czasami ciężko jest samemu znalezć przyczynę tego smutku, bo często takie przykre rzeczy siedzą gdzieś głęboko w naszej głowie i podświadomie nas ranią. Wiem, że wielu osobom nie łatwo jest mówić o swoich problemach, ale uwierzcie mi, spróbujcie. W każdej chwili można wybrać się chociażby do specjalisty i porozmawiać. Warto również pisać, np. listy, takie do siebie, gdzie umieszczamy wszystko to co nam leży na serduszku.







Przeraża mnie jak wiele ludzi się tak czuje. Problemy to takie małe robaczki (moje porównania XD) które codziennie zjadają i niszczą nas od środka. Z dnia na dzień stają się coraz większe i jest ich więcej i więcej. Sprawiają, że upadamy, niżej i niżej, a podnieść się samemu jest ciężko. Dlatego rozejrzyjmy się dookoła siebie i zobaczmy, czy czasem ktoś nie potrzebuje pomocy. Naprawdę warto, póki nie jest jeszcze za pózno. 

43 komentarze:

  1. Naprawdę świetne zdjęcia! Ja właśnie ostatnio odczuwam taką pustkę.

    mój blog :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Naprawdę świetnie to opisałaś... niestety zdaję sobie sprawę z tego uczucia i nienawidzę go... jest to taki ciężar na sercu, który zabija od środka. Mimo tego uśmiechasz się i idziesz dalej, mimo że jest ci cholernie ciężko... Pozdrawiam, świetne zdjęcia

    itneverendsblog.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  3. Również przechodziłam kiedyś przez podobny okres...Całkowite zamknięcie się w sobie to największy błąd, jaki można popełnić. O problemach można (a nawet trzeba) rozmawiać...o ile nie będziemy katować drugiego człowieka regularnym narzekaniem. Nie jesteśmy ze stali. Jesteśmy tylko ludźmi i mamy prawo czasem poczuć się źle...Tak, jak wspomniałaś - najlepszym rozwiązaniem jest pisanie listów. Do samego siebie. Przynajmniej nie tłamsisz tego w sobie, a i inni nie postrzegają cię jako człowieka-depresji.

    Pozdrawiam serdecznie,
    Karolina

    OdpowiedzUsuń
  4. Myślę, że każdy z nas miał kiedyś taki moment w życiu.
    Każdy inaczej to przeżywa i radzi sobie z tym.
    Dobrze jest wtedy nie bać się rozmowy z ludźmi, bo zazwyczaj to jest najlepszym lekarstwem.
    Bardzo ładne zdjęcia :)

    http://live-telepathically.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  5. Cóż każdy z nas coś takiego przeszedł, albo jeszcze przejdźcie. Najważniejsze to aby być silnym i nie zważać na innych. Pozdrawiam! :)

    http://fasionsstyle.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  6. Cudowne zdjęcia! W takich sytuacjach faktycznie napisanie listu do samego siebie lub prowadzenie pamiętnika wydaje się świetnym rozwiązaniem, które mi zawsze pomaga.

    Pozdrawiam ♥
    yudemere

    OdpowiedzUsuń
  7. Tekst w punkt i do tego świetne zdjęcia :) !
    A pisanie rzeczywiście pomaga na takie "chwile", coś o tym wiem. Dla mnie stworzenie kilku tekstów, choć fabularnych i fikcyjnych, było sposobem na poradzenie sobie z nieprzyjemnymi wspomnieniami. Gdybyś chciała poczytać, zapraszam http://fundamenty-kulakowski.blogspot.com/ ;)

    OdpowiedzUsuń
  8. świetna parka :) fajny look :)
    zapraszamy w wolnej chwili :)

    OdpowiedzUsuń
  9. Ja od czasu do czasu mam takie pojedyncze smutne dni, ale to coś normalnego. Gorzej, gdy właśnie takie stany są częste i towarzyszą komuś na co dzień.
    paulan-official-blog.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  10. Twój post skłonił mnie do głębszych przemyśleń. Tak, masz rację - zdziwilibyśmy się, gdybyśmy wiedzieli, ile tak naprawdę osób jest w podobnym stanie. Niektórzy potrafią to tak idealnie maskować, prawda? Chociaż według mnie samemu trzeba podnieść się, nikt nie jest nam w stanie pomóc - to sami musimy przełączyć ten przycisk i chcieć coś zmienić w naszym życiu. Nikt za nas tego nie zrobi...

    Pięknie wyglądasz ;) Naprawdę nie mogę oderwać wzroku od tych zdjęć, a szczególnie od trzeciego ;)

    Pozdrawiam ♥,
    MADEMOISELLE BLOG

    OdpowiedzUsuń
  11. Super parka :)
    Zapraszam do mnie, może wspólna obserwacja? :)

    veronicalucy.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  12. czasami zdarzają mi się takie dni, kiedy tak naprawdę zaczynam wątpić w szczęście i wszystko zaczyna mnie przytłaczać. Na szczęście od jakiegoś czasu zdarza się to rzadziej

    magdawiglusz.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  13. Super zdjęcia - Jak zawsze <3


    Będzie mi meeega miło, jeśli zajrzysz na mój:
    - BLOG
    - INSTAGRAM
    - FANPAGE

    OdpowiedzUsuń
  14. Fajnie napisany tekst, czyta się go fajnie po mimo smutnego tematu.
    Jednak mimo wszystko największą uwagę przykuły zdjęcia, są genialne! <3

    Zapraszam ;)
    http://livetourevel.blogspot.com/2017/03/boyfriendy-w-innym-wcieleniu.html

    OdpowiedzUsuń
  15. dobrze jest czasem wyrzucić z sobie wszystko ;)

    Zapraszam :
    unnormall.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  16. Bardzo mądry tekst, dla wielu osób (jak i dla mnie) może być przydatny.
    Czasami też czuję taki smutek i wypełniającą mnie pustkę, chociaż to przelotne stany. Mijają po dniu.
    Z reguły patrzę na świat pozytywnie i staram się cieszyć każdym dniem.
    Śliczne zdjęcia. *-*

    MÓJ BLOG - POWROT PO DLUGIEJ PRZERWIE

    OdpowiedzUsuń
  17. Nie wiem czemu to tak działa, ale jak gdzieś zapiszę mój problem to od razu jest mi lżej :D

    http://seethelifeofthisbetterparties.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  18. Cieszę się, że nie jestem w takim miejscu

    >> VANILLIA96.BLOGSPOT.COM <<

    OdpowiedzUsuń
  19. Bardzo dobrze opisałaś całą sytuację, w której połowa ludzi kiedyś była, jest lub będzie ;)
    Zuzanna Kraczka Blog - KLIK

    OdpowiedzUsuń
  20. Bardzo lubię takie posty z przemysleniami!
    http://karka-skoczek.blogspot.com/2017/04/hej-odzywam-sie-pierwszy-raz-od.html

    OdpowiedzUsuń
  21. Idealnie to ujęłaś. I bardzo trafne porównanie z robaczkami. W sumie i problemów i robaczków chcemy się pozbyć haha. sliczne zdjęcia, buziaki xx
    zazustreet.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  22. Twój las ma taki cudowny klimat, uwielbiam Twoje zdjęcia w nim. Mądry i w sumie dający nieco do myślenia post, który przedstawia sytuację naprawdę sporej części nastolatków.

    http://the-fight-for-a-dream.blogspot.com/2017/01/summary-of-2016.html

    OdpowiedzUsuń
  23. Super zdjęcia i pomysł na notkę.

    OdpowiedzUsuń
  24. To takie smutne, że tak wiele ludzi nie potrafi cieszyć się z drobnych rzeczy i dostrzegać piękna wokół :( A przecież tak niewiele trzeba, żeby być szczęśliwym.
    http://dobieramypodklady.pl/

    OdpowiedzUsuń
  25. Bardzo lubię taką formę ,,wylewania'' smutków, złości czy innych silnych uczuć na papier. Bardzo spodobał mi się ten post i śliczne zdjęcia!
    MÓJ KANAŁ NA YT
    MÓJ BLOG

    OdpowiedzUsuń
  26. Myślę, że każdy z nas miał taki moment w życiu.. Cudowne zdjęcia!

    Pozdrawiamy cieplutko,
    www.twinslife.pl (klik)

    OdpowiedzUsuń
  27. Ten komentarz został usunięty przez autora.

    OdpowiedzUsuń
  28. W chwilach smutku warto porozmawiać z bliską nam osobą. Na szczęście nie mam problemu z tłumieniem emocji, zazwyczaj wyrzucam je z siebie i od razu jest mi lżej na sercu.
    Piękne zdjęcia :)
    Pozdrawiam!

    lublins.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  29. Beautiful pictures! You look so cozy x

    Laura
    Pink Frenzy

    OdpowiedzUsuń
  30. Post zawsze uniwersalny. Mam wrażenie, że ważne to mieć mądrego człowieka przy boku, który, nawet na siłę, wyciągnie nas na świeże powietrze albo na kawę i ciastko. Taka osoba na wielką moc, a my, nawet jeśli tego nie pokażemy, zawsze będziemy to doceniać.
    Pozdrawiam, kochana :*

    blogtylkodlamnie.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  31. Bardzo dobrze napisane i piękne zdjęcia :D
    Pozdrawiam http://aleex-k.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  32. Ciekawy wpis :)
    Zapraszam do mnie dopiero zaczynam lovvellyy.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  33. Super zdjęcia :P bardzo ciekawy post.

    http://carolineworld123.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  34. Kiedyś miałam takie dni, teraz też się zdarzają, ale głównie są one spowodowane natłokiem obowiązków. Kiedyś były spowodowane różnego rodzaju problemami. Dzisiaj kiedy potrafię widzieć więcej, wiem że te problemy są (w porównaniu z tym jakie mogłyby być) nieskończenie małe. Moim największym problemem są egzaminy i sprawdziany. Jak nie zdam świat mi się nie zawali, a jak zdam będę jeszcze szczęśliwsza :)
    Pozdro.
    https://dziennikidestiny.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  35. Ja ciągle się tak czuję, pustka, lęk przed starością, samotnością, upływem czasu... Jesteś młoda, śliczna, ciesz się życiem, pozdrawiam :)
    https://altealeszczynska.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  36. Ja nienawidzę takich dni, a odczuwam je naprawdę często. Świetne zdjęcia. :)

    Pozdrawiam. ;)
    Mój blog - klik!

    OdpowiedzUsuń
  37. Raczej nie mam takich nostalgicznych dni, kiedy czuję smutek i pustkę w życiu. Często jednak mam problemy, które mnie przytłaczają, związane z pracą czy obowiązkami. Najlepszym dla mnie sposobem jest wypłakanie się i wygadanie ukochanemu :) piękne zdjęcia! rewelacja :)
    pozdrawiam cieplutko myszko :*
    ayuna-chan.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  38. Bardzo ładne, klimatyczne zdjęcia.
    Świetnie wyglądasz!
    U mnie w życiu ostatnio wiele się wydarzyło. Wiele smutnych chwil. Są też radosne. Umiem się nimi cieszyć. Niestety ostatnio tylko przez chwilę. Do mojego życia wtargnął się smutek, który wciąż próbuję odpychać, ale on nie chce znaleźć sobie miejsca gdzieś indziej. Mam nadzieję, że niedługo ten mój stan zniknie.

    Pozdrawiam :>
    http://my-little-world-olimpia.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  39. Piękne zdjęcia !

    http://aleksandraweronikaplaziak.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  40. Ale klimatyczne zdjęciaa, mega!:*

    Pozdrawiamy cieplutko,
    www.twinslife.pl (klik)

    OdpowiedzUsuń
  41. Niesamowite zdjęcia! Mają swój urok :)

    http://strong-power.pl/

    OdpowiedzUsuń

*Weryfikacja obrazkowa wyłączona.
*Za każdy komentarz dziękuję.♥